گردشگری در چین: تاثیر اقتصادی و زمینه تاریخی
گردشگری در چین یک صنعت پویا و در حال گسترش است که به بخش قابل توجهی از اقتصاد کشور تبدیل شده است. نرخ گردشگری در طول چند دهه گذشته، پس از آغاز اصلاحات و باز کردن سیاستها، به طور قابل توجهی افزایش یافته است. این رونق سفر با ظهور یک طبقه متوسط تازه ثروتمند و کاهش محدودیتهای حرکت مرزی که توسط مقامات چینی اجرا میشود، دامن زده میشود.
اهمیت اقتصادی این بخش بسیار زیاد است. در سال ۲۰۲۲، چین به دلیل سهم سفر و گردشگری در تولید ناخالص داخلی (GDP) خود، رتبه دوم جهانی را به خود اختصاص داد و به ۸۱۴.۱ میلیارد دلار رسید. علاوه بر این، این بخش مسئول ۶۶,۰۸۶,۰۰۰ شغل در سال ۲۰۱۴ بود. در سال ۲۰۱۳، گردشگری ۹.۳ درصد از تولید ناخالص داخلی چین را به خود اختصاص داد و در سال ۲۰۱۷ به ۱۱ درصد افزایش یافت. بخش گردشگری داخلی به تنهایی حدود ۱.۴۷ تریلیون دلار به تولید ناخالص داخلی ملی در سال ۲۰۱۸ کمک کرده است.
تکامل تاریخی سفر چینیها
از لحاظ تاریخی، گردشگری در چین بسیار محدود بود. تا اواخر دوره امپراتوری، اوقات فراغت و یا سفر گشت و گذار به طور کلی به زیارت و سواد محدود شد. گردشگری به عنوان بخشی از سبک زندگی بورژوایی در دوران ملی گرایی چین شروع به ظهور کرد. اولین آژانس مسافرتی چینی در این کشور توسط بانکدار چن گوانگفو در سال ۱۹۲۳ تاسیس شد. در اوایل قرن بیستم، آژانسهای مسافرتی اروپایی، آمریکایی و ژاپنی در چین فعالیت میکردند، اما این آژانسها به طور انحصاری به شهروندان کشورهای مربوطه خدمت میکردند.
پس از تأسیس جمهوری خلق چین در سال ۱۹۴۹، گردشگری به دلیل نظام سیاسی و بلوکهای اقتصادی تحمیل شده توسط کشورهای غربی، بخش اقتصادی مشارکتی نبود. در طول این دوره، دفتر گردشگری به عنوان یک سازمان دولتی مسئول مدیریت مسائل گردشگری به نظر میرسد برای روابط خارجی چین مهم است. شرکت گردشگری دولتی خدمات مسافرتی بین المللی چین (CITS) در سال ۱۹۵۴ تاسیس شد، با "بین المللی" اشاره به وظایف دیپلماتیک. CITS گردشگری ورودی را برای گردشگران خود تأمین مالی و مهمانان دعوت شده توسط دولت مدیریت کرد. اولین گردشگران PRC از اتحاد جماهیر شوروی و دیگر کشورهای سوسیالیستی سرچشمه گرفتند.
روندهای مدرن سفر و چشم انداز آینده
چشم انداز مدرن سفر چینی با فعالیت قابل توجه خارج از کشور مشخص میشود. از سال ۲۰۱۲، گردشگران از چین جایگاه بهترین هزینه کننده جهان در گردشگری بین المللی را حفظ کرده اند و منجر به سفرهای خارجی جهانی شده است. دولت همچنین از توسعه سفر از طریق تورهای سازمان یافته مختلف حمایت کرده است. نخست وزیر ژو انلای اظهار داشت که هدف از گردشگری "این است که خودمان را درک کنیم، دیگران را درک کنیم، نفوذ کنیم و همدردی کنیم."
با نگاه به آینده، پیش بینی ها حاکی از ادامه رشد است. به گفته Euromonitor International، رشد اقتصادی و درآمد بالاتر در کشورهای همسایه آسیایی ممکن است چین را به عنوان مقصد گردشگری شماره یک جهان تا سال ۲۰۳۰ قرار دهد. این مسیر اهمیت رو به رشد صنعت در اقتصاد ملی و چشم انداز سفر جهانی را برجسته میکند.
نقاط عطف کلیدی در توسعه بخش سفر چین عبارتند از:
- تاسیس اولین آژانس مسافرتی چینی توسط چن گوانگ فو در سال ۱۹۲۳.
- تاسیس سرویس مسافرت بین المللی چین (CITS) در سال ۱۹۵۴.
- انتقال گردشگری از یک کارکرد سیاسی به یک محرک اقتصادی قابل توجه.
تکامل گردشگری در چین نشان دهنده تحولات اجتماعی و اقتصادی گستردهتر است که از تورهای دیپلماتیک تحت کنترل دولت به یک موتور قدرتمند تجارت داخلی و بین المللی حرکت میکند.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0