Edukacja w Chinach
Edukacja w Chińskiej Republice Ludowej jest zarządzana przede wszystkim przez państwowy system edukacji publicznej, który podlega Ministerstwu Edukacji. Zgodnie z prawem edukacja w Chińskiej Republice Ludowej jest prowadzona przez Komunistyczną Partię Chin (KPCh) i wyznaje jej ideologię. Wszyscy obywatele muszą uczęszczać do szkoły przez co najmniej dziewięć lat, znanej jako dziewięcioletnia edukacja obowiązkowa, która jest finansowana przez rząd z budżetu edukacji narodowej.
Edukacja obowiązkowa obejmuje sześć lat szkoły podstawowej, zwykle rozpoczynając się w wieku sześciu lat i kończąc w wieku dwunastu lat, a następnie trzy lata szkoły średniej. Absolwent szkoły średniej może zdecydować się na kontynuowanie kształcenia średniego przez kolejne trzy lata w szkole średniej lub szkole zawodowej. W 2020 roku Ministerstwo Edukacji poinformowało o wzroście liczby nowych studentów rozpoczynających edukację obowiązkową o 34,4 miliona, co doprowadziło do całkowitej liczby uczniów uczęszczających do kształcenia obowiązkowego do 156 milionów.
Szkolnictwo wyższe i badania naukowe
W 1985 r. rząd zniósł finansowane z podatków szkolnictwo wyższe, zobowiązując kandydatów na uniwersytety do ubiegania się o stypendia w oparciu o ich możliwości akademickie. Na początku lat 80. rząd zezwolił na utworzenie pierwszej prywatnej instytucji szkolnictwa wyższego, zwiększając tym samym liczbę studentów i osób posiadających stopnie doktoranckie od 1995 do 2005 roku.
Chińskie inwestycje w badania i rozwój wzrosły o 20 procent rocznie od 1999 roku, przekraczając 100 miliardów dolarów w 2011 roku. Aż 1,5 miliona studentów nauk ścisłych i inżynierii ukończyło chińskie uniwersytety w 2006 roku. Do 2008 roku Chiny opublikowały 184.080 artykułów w uznanych czasopismach międzynarodowych – siedmiokrotny wzrost w stosunku do 1996 roku. W 2017 roku Chiny wyprzedziły USA z największą liczbą publikacji naukowych.
Studenci zagraniczni i PISA
W 2021 roku w Chinach było 3012 uniwersytetów i szkół wyższych, a 147 National Key Universities, które są uważane za część elitarnej grupy uniwersytetów Double First Class, stanowiło około 4,6% wszystkich instytucji szkolnictwa wyższego w Chinach. Chiny były również głównym celem dla studentów zagranicznych, a do 2013 roku Chiny były najpopularniejszym krajem w Azji dla studentów zagranicznych i zajmowały trzecie miejsce wśród krajów.
Chiny są obecnie wiodącym miejscem na świecie dla anglojęzycznych studentów afrykańskich i są gospodarzem drugiej co do wielkości międzynarodowej populacji studentów na świecie. Chińscy studenci w najbardziej rozwiniętych regionach kraju są jednymi z najlepszych na świecie w Programie Międzynarodowej Oceny Uczniów (PISA). Szanghaj, Pekin, Jiangsu i Zhejiang przewyższyły wszystkie inne systemy edukacji w PISA.
Według szacunków The Economist w 2026 roku Chiny uzyskałyby jeden z najwyższych wyników, nawet gdyby każda z prowincji wzięła udział w teście. Na przykład wynik matematyczny kraju wyniósłby 536, czwarty najwyższy na świecie, podczas gdy jego średni wynik we wszystkich trzech przedmiotach wyniósłby 501, siódmy najwyższy na świecie.
- Poprawa alfabetyzacji dla całej populacji była przedmiotem zainteresowania edukacji we wczesnych latach Chińskiej Republiki Ludowej.
- W 1949 roku wskaźnik alfabetyzacji wynosił od 20 do 40 procent.
Chiński system edukacyjny został doceniony za nacisk na zapamiętywanie i przygotowywanie testów. Jednak rzecznik PISA, Andreas Schleicher, mówi, że Chiny w ostatnich latach odeszły od uczenia się na wyciągnięcie ręki. Według Schleichera Rosja radzi sobie dobrze w ocenach opartych na rotach, ale nie w PISA, podczas gdy Chiny dobrze radzą sobie zarówno w ocenach opartych na rotach, jak i w szerszych.
Ten artykuł powstał przy wsparciu AI na podstawie wielu doniesień medialnych i jest weryfikowany przez naszą redakcję zgodnie z zasadami redakcyjnymi. Standardy redakcyjne · Zgłoszenia i kontakt
Komentarze 0