การดูแลสุขภาพในประเทศจีน: คู่มือที่ครอบคลุม
การจัดหาการดูแลสุขภาพในประเทศจีนส่วนใหญ่จะถูกส่งผ่านโรงพยาบาลของรัฐ โครงสร้างทางการบริหารนี้มีความเชื่อมั่นอย่างมากจากรัฐบาลท้องถิ่นเพื่อจัดการแผนการประกันสุขภาพ ภายในปี 2563 ประเทศนี้ได้รับความคุ้มครองประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานในระดับสูง โดยประมาณ 95% ของประชากรมีประกันอย่างน้อยบางรูปแบบ
ภูมิทัศน์การประกันภัยแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก: การประกันภัยพนักงานและการประกันภัยผู้อยู่อาศัย ประกันพนักงานจะคุ้มครองประชากรในเมืองโดยเฉพาะ ในขณะที่ประกันผู้อยู่อาศัยจะขยายความคุ้มครองไปยังบุคคลที่ไม่มีงานทำในเมืองและประชากรในชนบททั้งหมด เพื่อแสดงให้เห็นถึงขนาดของการมีส่วนร่วม 344 ล้านคนได้รับความคุ้มครองภายใต้การประกันพนักงานซึ่งคิดเป็น 25% ของผู้เข้าร่วมประกันสุขภาพขั้นพื้นฐานในขณะที่ 1,017,000,000 คนได้รับความคุ้มครองภายใต้การประกันผู้อยู่อาศัยคิดเป็น 75% ของผู้เข้าร่วม
ความคุ้มครองประกันภัยและความท้าทาย
การสนับสนุนจากรัฐบาลนั้นแข็งแกร่งสำหรับกลุ่มเปราะบาง ตัวอย่างเช่น บุคคลยากจน 78 ล้านคนได้รับความช่วยเหลือทางการแพทย์เพื่อลงทะเบียนในประกันสุขภาพขั้นพื้นฐาน ทำให้อัตราความคุ้มครองสำหรับคนยากจนสูงกว่า 99.9% มีเสถียรภาพ อย่างไรก็ตาม แม้จะมีความคุ้มครองที่กว้างขวางนี้ ประกันสาธารณสุขมักจะครอบคลุมค่ารักษาพยาบาลเพียงประมาณครึ่งหนึ่งเท่านั้น และสัดส่วนนี้ลดลงอย่างมากเมื่อรักษาอาการป่วยหนักหรือเรื้อรัง เพื่อจัดการกับภาระทางการเงิน ประเทศได้ดำเนินการตามความคิดริเริ่ม "Healthyจีน2020" ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อลดต้นทุนด้านการดูแลสุขภาพโดยกำหนดให้ประกันครอบคลุมค่าใช้จ่าย 70% ภายในสิ้นปี 2561 นอกเหนือจากแผนสาธารณะแล้ว ยังมีประกันโรคร้ายแรงและนโยบายความช่วยเหลือทางการแพทย์อีกด้วย
ภาคเอกชนมีบทบาทสำคัญมากขึ้น เบี้ยประกันสุขภาพเชิงพาณิชย์สร้างรายได้ 817.3 พันล้านหยวนในปี 2563 แสดงให้เห็นถึงอัตราการเติบโตเฉลี่ยต่อปีที่แข็งแกร่งที่ 20% นอกจากนี้ความคุ้มครองการประกันการคลอดบุตรยังขยายตัวอย่างมีนัยสำคัญถึง 235,673,000 ราย ณ สิ้นปี 2563 การขยายตัวนี้สะท้อนให้เห็นถึงแนวโน้มที่กว้างขึ้นของการมีส่วนร่วมของภาคเอกชน และความต้องการของผู้บริโภคที่เพิ่มขึ้นสำหรับความคุ้มครองเสริม
ระบบการแพทย์และการพัฒนา
จีนดำเนินการด้วยกระบวนทัศน์ทางการแพทย์ที่แตกต่างกันสองแบบซึ่งทำงานควบคู่กันไป: การแพทย์สมัยใหม่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตะวันตกและการแพทย์แผนจีน (TCM) รากฐานทางประวัติศาสตร์ของการดูแลสุขภาพของจีนมีรากฐานมาจากการแพทย์แผนโบราณและพื้นบ้าน แม้ว่ายาที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตะวันตกจะเริ่มเข้าสู่ประเทศในศตวรรษที่สิบเก้า ในช่วงยุคสาธารณรัฐจีน แพทย์ตะวันตกขาดจากพื้นที่ในชนบริเวณ แต่สถาบันมิชชันได้ให้การเข้าถึงบางประการ ก่อนปี 1949 การรักษาพยาบาลฟรีได้รับการฝึกฝนในพื้นที่ที่ควบคุมโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ซึ่งขาดทรัพยากรทางการแพทย์ของตะวันตก
วันนี้ระบบคู่นำเสนอมุมมองที่แตกต่างกัน; บางคนมองว่า TCM เหมาะสมทางวัฒนธรรมและราคาไม่แพงในขณะที่คนอื่น ๆ มองว่ามันล้าหลังหรือไม่มีประสิทธิภาพ ในเวลาเดียวกัน จีนกำลังกลายเป็นศูนย์กลางการวิจัยและพัฒนาด้านการดูแลสุขภาพที่สำคัญ บริษัท ยาข้ามชาติเช่นแอสตราเซเนกา,GlaxoSmithKline,อีไล ลิลลี่และ Merck ได้สร้างสถานะที่สำคัญในตลาดจีนและมีประสบการณ์การเติบโตอย่างรวดเร็ว ศักยภาพทางเศรษฐกิจของภาคส่วนนี้มีมากมาย โดยการคาดการณ์ชี้ให้เห็นว่าการใช้จ่ายด้านการดูแลสุขภาพของจีนอาจแซงหน้าเยอรมนีทั้งหมด 2020ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศภายในปี 2593
สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าเขตปกครองพิเศษของฮ่องกงและมาเก๊ายังคงรักษาระบบการดูแลสุขภาพสากลแยกต่างหาก แตกต่างจากโครงสร้างแผ่นดินใหญ่
รายการตรวจสอบสรุปการดูแลสุขภาพ
สำหรับภาพรวมโดยย่อของสภาพแวดล้อมด้านการดูแลสุขภาพในปัจจุบันในประเทศจีน ให้พิจารณาสิ่งต่อไปนี้:
- โรงพยาบาลที่เป็นเจ้าของรัฐให้บริการทางการแพทย์หลัก
- ประกันสุขภาพพื้นฐาน คุ้มครองประมาณ 95% ของประชากร
- ระบบการแพทย์บูรณาการการแพทย์แผนตะวันตกและการแพทย์แผนจีน (TCM)
- เบี้ยประกันสุขภาพเชิงพาณิชย์สูงถึง 817.3 พันล้านหยวนในปี 2563
- เขตปกครองพิเศษอย่างฮ่องกงและมาเก๊า มีระบบการดูแลสุขภาพที่เป็นอิสระ
ระบบนิเวศที่กำลังพัฒนานี้แสดงให้เห็นถึงปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างบทบัญญัติของรัฐ การบริหารการประกันภัยของรัฐบาล การลงทุนของภาคเอกชน และการปฏิบัติทางการแพทย์เชิงวัฒนธรรมที่หยั่งรากลึก
บทความนี้เขียนโดยใช้ AI ช่วยจากรายงานข่าวหลายแหล่ง และผ่านการตรวจทานโดยบรรณาธิการตามหลักการบรรณาธิการของเรา มาตรฐานด้านบรรณาธิการ · แจ้งข่าวและติดต่อเรา
ความคิดเห็น 0