بهداشت و درمان در چین
مراقبتهای بهداشتی در جمهوری خلق چین در درجه اول توسط بیمارستان های دولتی ارائه میشود و بیمه پزشکی در درجه اول توسط دولتهای محلی اداره میشود. تا سال ۲۰۲۰، حدود ۹۵ درصد از جمعیت حداقل پوشش بیمه درمانی پایه را دارند. بیمه های پزشکی به بیمه های کارمند و مقیم تقسیم میشوند. اولی جمعیت شاغل شهری را پوشش میدهد و دومی جمعیت غیر شاغل شهری و جمعیت روستایی را پوشش میدهد.
بیمه و پوشش پزشکی
در مجموع ۲۵٪ از افراد تحت پوشش بیمه پایه پزشکی در بیمه درمانی کارکنان شرکت کردند، در مجموع ۳۴۴ میلیون نفر؛ ۷۵٪ در بیمه درمانی ساکنان شرکت کردند، در مجموع ۱,۰۱۷,۰۰۰,۰۰۰ نفر. کمکهای پزشکی به ۷۸ میلیون نفر از مردم فقیر برای مشارکت در بیمه های پزشکی اساسی یارانه داده است و پوشش مردم فقیر در بیش از ۹۹.۹٪ تثبیت شده است.
با وجود این، بیمه بهداشت عمومی به طور کلی تنها حدود نیمی از هزینههای پزشکی را پوشش میدهد، با نسبت بیماری های جدی یا مزمن کمتر است. بر اساس طرح "چین سالم ۲۰۲۰"، چین تلاش میکند تا هزینههای مراقبتهای بهداشتی را کاهش دهد و تا پایان سال ۲۰۱۸ بیمه ۷۰ درصد هزینهها را پوشش دهد. علاوه بر این، سیاستهایی مانند بیمه بیماری های بحرانی و کمکهای پزشکی وجود دارد.
سیستمهای پزشکی و روند بازار
این کشور دارای دو سیستم پزشکی موازی است، یکی برای پزشکی مدرن یا غربی و دیگری برای طب سنتی چینی (TCM). برخی از چینیها TCM را عقب مانده و بی اثر میدانند، برخی دیگر آن را ارزان، موثر و از نظر فرهنگی مناسب میدانند.
چین همچنین به یک بازار بزرگ برای شرکتهای چند ملیتی مرتبط با سلامت تبدیل شده است. شرکتهایی مانند آسترازنکا، GlaxoSmithKline، الای لیلی و Merck وارد بازار چین شدند و رشد انفجاری را تجربه کرده اند. چین همچنین به یک مرکز رو به رشد برای تحقیق و توسعه مراقبتهای بهداشتی تبدیل شده است. به گفته سام رادوان از شرکت ENHANCE International، هزینههای مراقبتهای بهداشتی پیش بینی شده چین در سال ۲۰۵۰ ممکن است از کل تولید ناخالص داخلی آلمان در سال ۲۰۲۰ فراتر رود.
در سال ۲۰۲۰، درآمد بیمه درمانی تجاری این کشور به ۸۱۷.۳ میلیارد یوان رسید که میانگین نرخ رشد سالانه آن ۲۰ درصد است. پوشش بیمه زایمان در چین همچنان رو به گسترش است و تا پایان سال ۲۰۲۰، ۲۳۵,۶۷۳,۰۰۰ نفر تحت پوشش بیمه زایمان قرار گرفتند.
مناطق ویژه اداری هنگ کنگ و ماکائو سیستمهای مراقبتهای بهداشتی جهانی جداگانه خود را حفظ میکنند. طب سنتی و محلی به عنوان پایه ای برای مراقبتهای بهداشتی در چین خدمت کرده است. پزشکی مبتنی بر شواهد غربی از قرن نوزدهم به چین راه یافت. در دوران جمهوری چین، پزشکی به سبک غربی عمدتاً در حومه چین وجود نداشت، اگرچه برخی از داروهای به سبک غربی از طریق مؤسسات مذهبی در دسترس بود. درمان پزشکی رایگان در مناطق تحت کنترل حزب کمونیست چین (ح.ک.چ) قبل از سال ۱۹۴۹ انجام شد. مناطق تحت کنترل ح.ک.چ فاقد دسترسی به منابع پزشکی به سبک غربی بودند.
- این کشور دارای دو سیستم پزشکی موازی است: پزشکی مدرن / غربی و طب سنتی چینی (TCM).
- بیمه بهداشت عمومی به طور کلی تنها حدود نیمی از هزینههای پزشکی را پوشش میدهد، با نسبت پایینتر برای بیماری های جدی یا مزمن.
- درآمد حق بیمه درمانی تجاری چین در سال ۲۰۲۰ به ۸۱۷.۳ میلیارد یوان رسید که میانگین نرخ رشد سالانه آن ۲۰ درصد است.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0