حمل و نقل در چین: مروری بر شبکههای راه آهن، جاده ای و هوایی
حمل و نقل در چین در سالهای اخیر تحت رشد و گسترش گسترده ای قرار گرفته است. در حالی که قلمرو وسیع این کشور دارای شبکه پیچیده ای از گرههای حمل و نقل است، این گرهها تمایل دارند در مناطق ساحلی توسعه یافته اقتصادی و شهرهای داخلی واقع در امتداد رودخانههای اصلی متمرکز شوند. وضعیت فیزیکی و جامعیت زیرساختهای حمل و نقل به طور گسترده ای بسته به جغرافیای خاص منطقه متفاوت است.
مناطق شهری طیف گسترده ای از گزینههای حمل و نقل مدرن را ارائه میدهند. به عنوان مثال، یک سیستم maglev مرکز شهر شانگهای را با فرودگاه بین المللی شانگهای پودونگ متصل میکند. علاوه بر این، در پایان سال ۲۰۱۷، ۳۴ سیستم مترو در سراسر چین، از جمله چندین شبکه بزرگ و شلوغ مترو در سراسر جهان وجود داشت. بسیاری از خطوط حمل و نقل اضافی، مانند حمل و نقل سریع اتوبوس و راه آهن سبک، در حال حاضر در حال ساخت و یا در مراحل برنامه ریزی در سراسر کشور است.
توسعه زیرساختهای ریلی و جاده ای
راه آهن به عنوان حالت اولیه حمل و نقل از راه دور عمل میکند. این شبکه رشد سریعی داشته است و تا سال ۲۰۱۶ به ۱۳۹۰۰۰ کیلومتر خط راه آهن رسیده است و دومین شبکه طولانی در جهان است. این گسترش بخشی از یک تلاش ملی گستردهتر است. قبل از سال ۱۹۵۰، شبکه راه آهن تنها ۲۱,۸۰۰ کیلومتر بود. شبکه گسترده راه آهن شامل طولانیترین و شلوغترین شبکه راه آهن با سرعت بالا در جهان است که تا پایان سال ۲۰۱۹ به ۳۵۰۰۰ کیلومتر خطوط پر سرعت رسید.
سیستم بزرگراه و جاده نیز به سرعت گسترش یافته است. تلاشهای دولت برای اتصال این کشور از طریق سیستم بزرگراه ملی تنه، این شبکه را تا پایان سال ۲۰۱۲ به حدود ۹۷,۰۰۰ کیلومتر گسترش داده است و چین را به عنوان طولانیترین شبکه بزرگراه در جهان تاسیس کرده است. این گسترش سریع منجر به افزایش متناظر در استفاده از وسایل نقلیه موتوری در سراسر کشور شده است.
مدرنیزاسیون و تاثیر اقتصادی
سفرهای هوایی از اواخر دهه ۱۹۹۰ نیز رشد قابل توجهی را تجربه کرده است. فرودگاههای بزرگ بین المللی، مانند پکن پایتخت بین المللی و شانگهای پودونگ بین المللی، در میان شلوغترین در سطح جهانی قرار دارند. بنادر در حال بهبود هستند تا استفاده از آبراههای چین را افزایش دهند، در حالی که فرودگاهها در سراسر کشور در حال مدرن شدن هستند.
دولت تشخیص میدهد که حمل و نقل کارآمد برای حرکت اقتصادی پایدار بسیار مهم است. از لحاظ تاریخی، کالاهای از دست رفته به دلیل زیرساختهای حمل و نقل ضعیف یا منسوخ، یک درصد از تولید ناخالص داخلی چین در اواسط دهه ۱۹۹۰ بود. امروزه، هزینههای لجستیکی ۲۰ درصد از قیمت یک محصول در چین را تشکیل میدهد، در مقایسه با ۱۰ درصد در ایالات متحده و ۵ درصد در سایر کشورهای توسعه یافته. برای رسیدگی به این موضوع، دولت در حال ارتقاء گسترده زیرساختهای حمل و نقل خود است.
وزارت حمل و نقل تنظیم حمل و نقل در سرزمین اصلی چین، با ادارات تابعه مانند اداره ملی راه آهن و اداره هواپیمایی کشوری چین نظارت بر بخشهای خاص. صنایع مرتبط، از جمله تجهیزات ساختمانی، مهندسی و الکترونیک، در کنار این پروژههای زیرساختی به سرعت رشد کرده اند.
به طور خلاصه وضعیت فعلی توسعه حمل و نقل در چین:
- شبکه راه آهن یکی از طولانیترین و شلوغترین شبکههای جهان است.
- شبکه ملی بزرگراهها یکی از طولانیترین شبکهها در جهان است.
- مراکز شهری دارای گزینههای حمل و نقل مدرن مانند maglev و سیستمهای مترو گسترده هستند.
- سرمایه گذاری دولت بر نوسازی زیرساختها برای کاهش هزینههای لجستیکی متمرکز است.
انتظار میرود که این پیشرفتهای مداوم در دهه آینده باعث افزایش اشتغال در صنایع مرتبط شود.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0